Owocny handel

Miło jest się bawić w sklep. A jeszcze milej bawić się na zewnątrz. Młodzież sama wpadła na ten pomysł i wszelkie jego odmiany, ale w tym roku wymyślili sprzedaż zdalną ze względu na Sami-Wiecie-Jakiego Wirusa.

Obiekty, którymi handlowało się w sklepie (niestety zdjęcie zaginęło):
- orzechy lub łupiny orzechów (połówki włoskich)
- patyki różnych gabarytów (naostrzone samodzielnie noszą w handlu nazwę dzidy)
- szyszki
- kawałki kory
- kwiaty
- piórka
- kamienie i kawałki cegłówek

Ze względu na brak rówieśników handlowało się z rodzicami.
Waluta: czereśnie, których dzieci nie dosięgają, a dorośli owszem.
Sprzedawca robi zdjęcie swoich produktów, przybiega do dorosłego, pokazuje obrazek i zachwala, od razu podając wycenę (np. jedna krótka dzida kosztuje 2 czereśnie, zaś jej dowóz - kolejne dwie, a gdybym chciała jeszcze jedną dzidę, to dostanę szyszkę gratis pod warunkiem, że dopłacę jedną czereśnię). Ponieważ braci jest dwóch założyli spółkę i dzielili się zyskami.

Gdy brakło czereśni handlarze uznali, że naleśnik z sałaty nadzianej serem pleśniowym i przewiązanej szczypiorem też może być.

Druga opcja handlowa obejmowała oprowadzanie klienta po ogrodzie lub Parku Narodowym (czyli nieużytku po przeciwnej stronie drogi, gdzie dzikie życie trwało w najlepsze nie niepokojone koszeniem - wydeptaliśmy w nim tylko ścieżkę). Wtedy właśnie przekonałam się, które nazwy gatunkowe owadów i pospolitych roślin młodzież opanowała, bo przewodnik przecież musi opowiadać, o tym, co się ogląda.

Aż wróciliśmy do Wrocławia i spotkaliśmy na podwórku całe mnóstwo kolegów i koleżanek, z którymi codziennie wymieniamy się bakteriami, wirusami, ciasteczkami itd. Nastały czasu handlu wymiennego, oby bez Covid-19.
To tyle o biznesie.

Uosobienia

Gdy obserwujemy owady i inne zwierzęta nie sposób opędzić się od myśli, że są do nas podobne. A my do nich. Naukowcy nie pochwaliliby tego, ale my się tak zabawialiśmy robiąc fotki na łące i nieużytku. Kto nam zabroni? 

Dwaj rozbitkowie na bezludnej wyspie (=dwie mrówki na kulce gliny przechowywanej w foremce - po deszczu)

James Bond w "Golden Eye"

W żłobku

W jadłodajni

Spotkanie grupowe

Romans

W luksusowym hotelu. Apartament jednoosobowy.

W noclegowni (zdjęcie robione o poranku)

Zwiedzanie skansenu

Gospodyni domowa na zakupach z torbami w obu rękach (pomarańczowy pyłek na obu odnóżach)

Niektórzy muszą polować o świcie i nic nie złowią...

... a inni mają jedzenia w bród w zasięgu ręki/pyszczka. To niesprawiedliwe!

Spotkanie na szczycie

Krzątanina wokół obejścia

Droga dwukierunkowa.

Gdzie kot? Zemdlał!

Msza na zewnątrz

Biskupi skasowali dyspensę. Teraz już katolicy muszą uczestniczyć we mszy niedzielnej pod groźba popełnienia grzechu ciężkiego. Żadne tam modły przed ekranem nie wchodzą w grę. Rozumiem ich motywy, ale boję się wirusa, zwłaszcza, że media podają obecność zachorowań wynikłych po uczestnictwie we mszy, gdzie zarazili się i wierni, i duszpasterze. Ale jest złoty środek!

Kos wygrzewający się w słońcu na rabatce przed kościołem. Tak, moje dziecko wzięło na mszę aparat fotograficzny. Nie jestem z tego dumna.

Modlimy się całą rodziną przed kościołem. Jest kilka warunków dobrego uczestnictwa w takiej mszy z dziećmi, więc nie zawsze się to uda, ale zachęcam serdecznie:) Zapiszę nasze obserwacje.
Chodzi o to, żeby:
- w czasie mszy działały głośniki na zewnątrz kościoła, a ich zasięg był spory,
- kapłan stale modlił się z wiernymi, nawet jeśli jest to ten fragment mszy, w której teoretycznie modlą się sami wierni (wyznanie wiary, Baranku Boży itd.). Wtedy słychać go przez mikrofon na zewnątrz i modlimy się w równym tempie z tymi, którzy bohatersko walczą o swoją duchowość we wnętrzu kościoła,
- na zewnątrz było miejsce dla wiernych. Chodzi tu również o miejsca siedzące, np. ławeczki dla osób, które nie dadzą rady stać przez całą mszę.
- darować sobie dzwonienie w południe na Anioł Pański, o ile msza zaczyna się właśnie o 12.00. Wtedy stojący na zewnątrz słyszą głównie dzwony, a nie początek mszy. Jest to frustrujace.

Zalety tej sytuacji:
- większe bezpieczeństwo, o ile wierni zachowują dystans (zwłaszcza ci bez maseczek)
- można pchnąć ministranta do zbierania ofiary na tacę również na zewnątrz
- uniknięcie grzechu ciężkiego przez wiernych, a o to przecież chodzi

Wady tej sytuacji:
 - trudne warunki atmosferyczne znacznie obniżą frekwencję (ale i o tym może duszpasterz pomyśleć, o ile mu zależy - wypożyczanie parasoli, wiata, gorąca herbata dla wszystkich po mszy...)
- cudowne okoliczności przyrody trochę rozpraszają przy modlitwie, ale to zapewne kwestia indywidualna. Może  być wręcz odwrotnie: na cudnym łonie drzew, pachnących kwiatów i zielonej trawy aż chce się modlić i dziękować Bogu za ten wspaniały świat, który nas otacza. Chyba, że modlicie się w ścisłym centrum ruchliwego miasta, wśród spalin samochodowych, ale i to może pobudzać do określonych refleksji.
- niektórzy wierni zachowują się dość swobodnie i to rozprasza, ale trzeba podejść ze zrozumieniem do sytuacji (dwulatek musi być odsiusiany pod drzewem i na to nie ma rady:)

Pochwalę się: my się ostatnio modlimy w Kluczborku na Opolszczyźnie, wśród starych drzew, nieopodal parku. Każdemu życzę takich warunków!
Duszpasterze! Wyjdźcie z modlitwą na zewnątrz! Dla dobra Waszego i Wiernych!

Jak widać jest nawet ołtarz na zewnątrz! Szkoda, że użyty tylko w Boże Ciało.

Drzewa dają cień w dnie upalne.

Tutaj siadamy całą rodziną. Z tego miejsca robione są zdjęcia powyżej.

Kaligrafia japońska na łonie natury

Zwabieni słońcem postanowiliśmy ćwiczyć piękne pisanie/malowanie japońskich znaków na trawce przed domem. Okazało się, że to trudna sprawa, bo filmiki w tablecie były słabo widoczne w jaskrawym świetle poranka, a wiatr porywał kartki. Czarny tusz wymknął się nam spod kontroli i trafił na świeże pranie schnące w pobliżu. Poza tym było OK, ale lepiej pracujcie w domu.

Zaczęło się od tego, że Tata odkrył w swoich zasobach flaszeczkę z tuszem i przekazał Młodzieży, aby mogła się wyżyć artystycznie. Co by tu zrobić z jednym tylko kolorem? Czarnym na dodatek? Powiew orientu nie zaszkodzi.

Potrzebne pomoce:
- kartki z bloku A4 (mogą być zadrukowane z jednej strony)
- czarny tusz (wylaliśmy do miseczki, aby wszyscy mogli łatwo po niego sięgać)
- pędzle

Oryginalne pędzle są specjalnie przystrzyżone w szpic. Próbowaliśmy osiągnąć ten efekt strzygąc babciny stary pędzel do pudru. Niestety pędzel był na tyle gęsty, że precyzyjne strzyżenie nie powiodło się. W czasie malowania wymykały się z pędzla pojedyncze włoski i psuły efekt. Dla początkujących najlepsze będą zwykłe pędzle szkolne, np. nr 8 lub podobne.

Krótkie filmiki pokazujące krok po kroku sposób konstruowania poszczególnych znaków:

 Wiosna (Haru)

 
 Hana (kwiat) - to ukłon w stronę siostry i jej imienia.

 Natsu (lato)

 A poniżej Mistrz opowiada o tym, skąd się wywodzi kaligrafia japońska (z Chin oczywiście:) i jak powstaje (film raczej dla starszych odbiorców, ale mnóstwo w nim ciekawych szczegółów, które można przekazać dziecku w formie opowieści po obejrzeniu go):

Niestety nie wiem, czy można jeszcze w Muzeum Okręgowym w Toruniu zobaczyć wystawę, o której jest mowa w filmie.

Na koniec wklejam prace młodzieżowe. Wykonane pilnie i ze skupieniem, choć może to się akurat nie rzuca w oczy. Cóż, mistrz zajmuje się kaligrafią przez 65 lat...

Jak wyglądają zeszyty ucznia japońskiej szkoły, który musi nauczyć się pisma, można zobaczyć na blogu Babel School in Taiwan (wbrew nazwie obecnie piszą z Japonii:). Zrobiło to na mnie wielkie wrażenie. Czymże jest nasza literka H czy B (pisana) wobec tego, z czym zmierzyć się muszą adepci hiragany i katakany?